1. günün tam ortası, günün ən isti vaxtı, günəşin şualarının yerə perpendikulyar düşdüyü andır. * vurğu birinci hecadadır
işləyən birisi üçün də sıxıcı bir vaxtdır, bekar birisi üçün də.
işləyən üçün ən az müştəri olduğu vaxt olduğundan, günəşin təpəyə vurduğu vaxt olduğundan sıxıcı bir vaxtdı.
bekar üçün çox fərq eləmir əslində. sadəcə havanın isti olması bir az daha çox sıxır onu, çünki həyətdə oturub vaxt öldürəcək adam yoxdu yıxılıb yatıb hamısı. nə qismətdirsə günorta hamı yata bilir, ancaq sən yox. uşaqlıqdan belədi, həmişə günorta ana döyə-döyə yatızdırardı. yatızdırmağa çalışardı ən azından. ana yuxuya getdikdən sonra sən aradan cırıb evdə özünə fəaliyyət axtararsan. ana yuxudan ayılanda it kimi döyüləssən o heç də. -* * nəysə qayıdaq günortaya
günorta bir az da sənin dərdlərinlə baş-başa qaldığın vaxtdır, gecə kimi. bəzən bir qərara gəldiyin vaxt, bəzən də heç bir qərara gələ bilməyib əsəbləşdiyin vaxtdır. bir də acından günorta duran adam var ki, allah heç kimə belə dərd verməsin. bu adam günortaya hamımızdan çox nifrət eliyir, çünki o gün onu yuxudan oyanmağa məcbur edir. çox pis hissdir günəş şuasına məcbur yuxudan oyanmaq. tox qarına olsan gözəl hissdi əslində, ancaq ac qarına oyanmaq.. * anlatılmaz, yaşanır